Mijn ontmoeting met Peter Turkson

Rome

 

Hij is te laat. En niet zo’n beetje ook. Ik zit hier maar, in die degelijke  wachtkamer van de Pauselijke Raad voor Rechtvaardigheid en Vrede. Op tafel liggen brochures over het werk van de Raad.  Ik besluit  er een te gaan lezen. Na een korte blik – het is niet bijster interessant- leg ik ‘m weer terug en ga weer zitten wachten.

Het is 17 februari 2012. De volgende dag zal  Benedictus XVI 23 nieuwe kardinalen creëren , waaronder Wim Eijk.  Bijna alle kardinalen zijn in Rome. Ook Peter Turkson. Dat is niet zo gek, want hij woont en werkt hier. Wij hebben een afspraak op zijn kantoor dat gevestigd is de Romeinse wijk Trastevere.

Daar gaat de deur open. Turkson met een bisschop aan zijn zijde. Een Amerikaan zo te horen. ‘Ik breng deze bisschop even naar het Vaticaan. Misschien moeten we de afspraak verzetten’, zegt hij.

‘Nee hoor, ik wacht nog wel even’, antwoord ik en pak nog een brochure.

Een half uur later is hij weer terug en gaat tegenover mij zitten op een bank die iets te ver doorzakt.  Zijn jas houdt hij aan. Geen teken dat we er met zijn tweeën een gezellige middag van gaan maken. ‘Waar wilt u het eigenlijk over hebben? Ik heb weinig tijd. Ik moet over een half uur terug naar het Vaticaan. ‘

 

Foto: Christian van der Heijden

Ik doe hem de groeten van monseigneur Muskens. Turkson woonde een paar jaar in het Nederlands priestercollege in Rome, dat nu een zieltogend bestaan leidt. Muskens was daar toen rector. ‘Ik ken een aantal Nederlandse bisschoppen met wie ik daar woonde:  Wim Eijk, Jan Liesen, Hans van den Hende. Hij spreekt de namen uit met een twinkeling in de ogen.

Ik vraag hem naar Vatileaks: het grote schandaal waar het Vaticaan in verwikkeld is. ‘ U moet niet geloven wat er in de kranten staat. Er zijn helemaal geen spanningen in het Vaticaan. Ik merk er niets van.’ 

Alsof er nog geen kassabonnetje het Vaticaan is uitgesmokkeld.

En volgens hem valt het best wel mee met de Afrikaanse aanwezigheid in het bestuur van de Wereldkerk. Een hele tijd was er niemand,  toen kwam kardinaal Gantin (Benin) en toen hij wegging kwam kardinaal Arinze (Nigeria) . Daarna weer een tijdje niemand en nu zijn we met zijn tweeën. Kardinaal Robert Sarah (Guinee) is president  van de Pauselijke Raad Cor Unum en ik ben er. Dus je kunt zeggen dat we erop vooruitgaan. ‘

Over de kansen op een zwarte paus is hij voorzichtig: ‘Het is mogeijk. Een pausverkiezing is geen mensenwerk, maar valt onder  de verantwoordelijkheid van God. Dus jullie journalisten kunnen speculeren wat je wil, maar als je een zwarte paus wil, zal je ervoor moeten bidden.’

Mijn lijst met vragen is nog lang, maar Turkson heeft geen tijd meer. Ik vraag hem nog even naar zijn visie op het celibaat. Naar verluidt voor veel Afrikaanse priesters een hele opgave.  Moet die verplichting er niet af? ‘Kijk eens naar andere kerken  die wel het gehuwd priesterschap hebben. Daar loopt het echt niet storm. Deze hele discussie laat ook weer zien welke vooroordelen er in het Westen zijn over Afrikanen. Dat ze alleen maar leven voor eten en seks. U houdt van generaliseren. ‘

En weg is hij. Ik blijf alleen achter met de Vrede en de Rechtvaardigheid. En met tientallen ongelezen brochures. 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube