Ergens jaloers op de CDA-stemmer

Als je de mentale staat van een land moet afmeten aan het aantal kieswijzers, zijn we met z'n allen compleet in de war. De Stemwijzer, het Kieskompas, de Diaconale stemwijzer van Kerk in Actie, de Dierenkieswijzer, de Casinowijzer en de Cannabis Kieswijzer: je kunt het zo gek niet bedenken of het is al bedacht.

En het helpt me helemaal niets. Ik zweef alleen maar meer. Je zou bijna gaan terugverlangen naar de tijd dat je vanaf de kansel werd voorgeschreven welk vakje rood moest worden gekleurd.

Gelukkig is er zo iemand als Carla Wijnmaalen. Deze week stond ze in de rubriek 'Kruitdampen' van deze krant waarin onder meer aan potentiële kiezers gevraagd wordt wat ze gaan stemmen. Carla is gepensioneerd en een dag per week oppasoma. Van dat laatste alleen al word ik rustig. Trouwens ook van haar foto. Met een brede - maar niet te brede -glimlach kijkt ze me aan.

Carla vindt het, nu ze ouder wordt, steeds belangrijker dat een politieke partij zich breed inzet. Bij de VVD voelt ze een soort laatdunkendheid over mensen zonder baan. Alsof je het aan jezelf te wijten hebt. Het CDA zet zich volgens haar in voor ouderen én werkenden. Mede daarom stemt ze op die partij.

Ik ben een beetje jaloers op Carla. Ik verlang er al heel lang naar om CDA te kunnen stemmen. Maar het is me nog nooit gelukt. Uiteindelijk toch te veel een bestuurspartij, uit op macht. Als het erop aankomt te veel berekening en te weinig principes. En welke stemwijzer ik ook invul, welke antwoorden ik ook geef, van de digitale kansel hoor ik nooit: 'Stem CDA.'

En ik wil het zo graag.

Ik ben namelijk gesteld op de CDA-stemmer. Ze zijn vaak wat ouder, actief in de kerk en druk met vluchtelingen of ander vrijwilligerswerk in de buurt. En dan ook nog oppasoma, zoals Carla Wijnmaalen. Ze zijn gespecialiseerd in wat wel gemeenschapszin genoemd wordt. Een raar woord, maar u begrijpt wat ik bedoel. Ach, eigenlijk zegt Carla het beter: "We moeten omzien naar elkaar." En zo is het.

Deze week las ik een interview met CDA-lijsttrekker Sybrand Buma in de Volkskrant, er stond een enorme foto van hem bij. Buma maakt altijd een beetje een eenzame indruk. Hij doet me denken aan dat verlaten bord met 'Kies CDA' erop, dat in het uitgestrekte weiland langs de A2 staat, tussen de afslagen Vinkeveen en Abcoude in. Ik wilde hem aankijken, maar nog voordat onze ogen elkaar raakten, begon hij tegen me te praten. "Stijn, kan ik je toch niet verleiden om op het CDA te stemmen? Wil je daar niet eens over nadenken? Jij wil toch ook een fatsoenlijk land dat je kunt doorgeven?"

Met dat doorgeven raakte hij een gevoelige snaar. Ik beloofde hem nog een kans te geven.

Eerst maar eens het interview scannen op voor mij belangrijke thema's als vluchtelingen en klimaat. Over het laatste zegt hij: "Het verdrag van Parijs legt het klimaatbeleid vast. Die opgave is groot. Wij schrijven geen maatregelen voor die daar overheen gaan. Ik ga niet in dit kleine partje van de wereld dingen doen voor het mooie imago." Dit hielp niet echt.

Verderop zegt hij een 'streng asiel- en migratiebeleid' voor te staan. Wat dat inhoudt, lees ik in het verkiezingsprogramma van het CDA. Werkelijke vluchtelingen verdienen een veilige opvang, maar er is ook begrip voor de mensen die zich zorgen maken over de aantallen die op ons afkomen.

Verder moeten vluchtelingen zoveel mogelijk worden opgevangen in hun eigen regio. Want, zo staat er: 'voorkomen is beter dan genezen'. Alsof je het over een kwaal hebt.

Ik keek Buma aan en begon weer hardop te praten. "Ik droom wel eens van een grote, progressieve, christelijke volkspartij, mijnheer Buma. Waar je het geloof kan voelen, maar waarbij de 'C' er niet te dik bovenop ligt. Met dappere keuzes als het gaat om vluchtelingen en het klimaat en God mag weten wat. Een beetje zoals paus Franciscus de dingen doet."

Hij bleef me aankijken en zei niets terug, maar dat hoeft niet te betekenen dat hij me niet heeft gehoord.

Eigenlijk droom ik van een soort Lijst Paus Franciscus (LPF dus - misschien moet ik nadenken over een andere afkorting) met Buma als lijsttrekker.

Een partij met Carla's en heel veel andere oppasopa's en oppasoma's. Mensen voor wie je opstaat in de bus.

 

 

Deze column verscheen eerder in Trouw van 25 februari 2017. 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube