Altijddurende bijstand van Maria uit Fatima

Vorige week was een officiële replica van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima een paar dagen in de kapel van Klooster Cenakel in de Utrechtse wijk Zuilen. Haar bezoek aan de stad waar ik woon maakte deel uit van een uitgebreide tournee van dit Mariabeeld.

Je hoort er maar weinig mensen over en dat is niet terecht.

Ik heb het even nagevraagd: Maria is nu een maand in ons land. Op 4 januari arriveerde het beeld in Utrecht en op 31 maart gaat het weer terug naar Portugal. In 1917 zou de Moeder Gods daar in Fatima verschenen zijn aan de drie herderskinderen Francisco, Lucia en Jacinta. De verschijningen vonden steeds plaats op de dertiende van de maand, van mei tot oktober.

Maria houdt van regelmaat.

Vanwege het honderdjarig jubileum van de verschijningen gaat het aartsbisdom Utrecht in juni op bedevaart naar Fatima. Om de pelgrims een beetje warm te maken voor de reis, maakt de replica, waarvan het origineel in het Portugese bedevaartsoord staat, nu een reis door het bisdom. Zo stond het een tijdje in een abdij in Oosterbeek en nu was het dus in Zuilen.

Het klooster van de zusters, die in roze-wit gekleed gaan, staat in de Sint-Willibrordusstraat, die praktisch wordt omarmd door de Sint-Ludgerusstraat en de Sint-Bonifaciusstraat. Zouden er behalve de zusters nog veel andere mensen in de wijk weten naar wie die namen verwijzen? Iets verderop ligt de Ampèrestraat. Dat weten de meesten nog wel: zonder stroom kan immers niemand.

Maar bij de heiligen die ons ooit het evangelie brachten, ligt dat waarschijnlijk anders. Hun straatnamen staan eigenlijk op het punt van uitsterven.

Er stonden nogal wat auto's geparkeerd rond het klooster, maar vlak voor de deur was nog één plek vrij. Het kon niet anders of de goddelijke voorzienigheid was mij die dag goed gezind.

De kapel zelf viel een beetje tegen. Het leek wel alsof-ie was ingebouwd in een ruimte die daar oorspronkelijk niet voor bedoeld was. Het wrong een beetje. Het nogal harde licht in de kapel maakte de situatie er niet beter op. Ik ging achterin zitten en mijn ogen gingen direct op zoek naar het Fatimabeeld.

Al gauw had ik het gevonden, achter de tralies die het klooster scheidde van ons wereldse gelovigen in de banken. Naast haar stond het Allerheiligste, haar Zoon. Maria had een gouden kroon op haar hoofd die contact maakte met de kapelverlichting, waardoor er een kleine schittering ontstond.

Links voorin zaten twee vrouwen. Ze fluisterden druk met elkaar alsof ze recepten uitwisselden. Rechts van hen zat een priester intens te bidden. Ik moest terugdenken aan mijn eigen bezoek aan Fatima, lang geleden. Veel weet ik er niet meer van. Mijn hotel stond in de Johannes Paulus II-straat, dat herinner ik me nog wel. Ook zie ik nog het grote plein voor me met vrouwen die op de knieën op weg waren naar het heiligdom. Ik heb er een tijd naar staan kijken. Zou Maria verguld zijn met zoveel opoffering, vraag ik me nu af. Of denkt ze misschien: 'Dat had je nou niet moeten doen.' Zoals je reageert als je op je verjaardag een net iets te groot cadeau krijgt.

In een van de vele souvenirwinkels die allemaal hetzelfde assortiment hadden (een niet te onderschatten voordeel), kocht ik een klein Fatimabeeld. Het stond jarenlang bij mij in de huiskamer en hield de wacht, totdat het bij een verhuizing spoorloos verdween. Maar nu keek ik het beeld weer in de ogen, in groot formaat nog wel.

Ik denk dat we daar met zijn vieren een half uur in alle stilte bij Maria hebben gezeten, tot een echtpaar zich iets te luidruchtig bij ons voegde.

Je kunt je natuurlijk afvragen: wat heb je nou aan zo'n beeld? Ik denk maar zo: in deze modderige tijd waarin niets meer vaststaat en alles kledderig lijkt, komt Maria als geroepen. Ze geeft altijd thuis, stelt geen moeilijke vragen en vangt ons zachtjes op in haar armen. Altijddurende bijstand. Dat gebeurde ook met mij die avond in Zuilen.

Op weg naar huis passeerde ik onder meer een erotische megastore en een horecagroothandel. 'Groots in genieten' stond daar op de gevel.

De wereld was weer even lelijk als altijd. Ik hield me vast aan het idee dat niet ver daarvandaan de kroon van het Fatimabeeld nog altijd contact maakte met het licht in de kapel.

We boffen toch maar.

 

 

Deze column verscheen eerder in Trouw van 4 februari 2017. 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube