Al die gebroken levens die even worden gelijmd

Ik wilde al jaren iets zeggen. De woorden zwierven in mijn hoofd, maar op de een of andere manier slaagde ik er niet in het behoorlijk tot uitdrukking te brengen. Totdat iemand me hielp door de woorden wel in de goede volgorde te zetten. Nee, ik het heb het niet over minister Edith Schippers, maar over Gerard van Maasakkers, de beste zanger van Brabant en ver daarbuiten. Hij schreef al een tijdje geleden het nummer 'Salve Regina' over de jaarlijkse bedevaart van Valkenswaard naar Handel. Die laatste plaats bezit al eeuwen een wonderbaarlijk Mariabeeld en een bron met geneeskrachtig water.

Paternoster-prevelaars, vaders, dochters lopen blaren

Voor de sport, of voor de devotie

Muzikanten blazen de meute in de maat

Voor de kinderen van Maria

Kinderen van Maria, kinderen van Maria door de straten

En ze spelen Salve, Salve, Salve regina

En dat 'Salve Regina' wordt dan langer gemaakt, zoiets als 'Saaalve, Saaalve, Rehe-eegina'. Een verwijzing naar de beroemde Mariahymne: 'Wees gegroet, koningin, moeder van barmhartigheid; ons leven, onze vreugde en onze hoop, wees gegroet.'

Ik hoorde het nummer van Van Maasakker vorige week voor het eerst in Lourdes, zeg maar het Handel van Zuid-Frankrijk. Ik was aanwezig bij een gezellige middag van een groep zieken die op bedevaart was. Een zanger bracht liedjes uit grootmoederstijd. In dien verstande dat de grootmoeders nu zelf aanwezig waren. Er was voor ieder een drankje en een chocoladesoes. Na het onvermijdelijke 'Te Lourdes op de Bergen', klonk plotseling het 'Salve Regina' van Van Maasakkers.

Pats, boem, knal. Iemand spreekt mijn taal.

Het mooie van Lourdes is dat mensen die normalerwijze zijn opgeborgen achter slagbomen, het hier voor het zeggen hebben. Je ontmoet er mensen die je in Nederland nooit tegenkomt.

Zoals de man in een rolstoel die mij wenkte. "Uh, Uh, Uh", zei hij alleen maar. En nog een keer: "Uh, uh, uh." Ik voelde me gegeneerd. "Het spijt mij heel erg, maar ik begrijp u niet", zei ik zo lief mogelijk. "Uh, uh, uh," kon hij alleen maar terug zeggen. Hij maakte een gebaar van: "Kom mee". We gingen naar zijn kamer. Hij haalde een velletje tevoorschijn. Een evenement in Rome, in november. Mijn naam stond erop. "Daar bent u dus ook", zei ik. "Ja", zei hij toen.

Even later kwam hij weer op me af. Weer dat "uh, uh,uh". Nu had hij een boekje in zijn hand. Hij gaf het aan mij. 'Afasie boekje', stond er op de voorkant. Binnen werd, verspreid over enkele bladzijden zijn vernielde leven beschreven. 'In 2003, infarct, rechterhersenhelft.' Hij was projectleider in de bouw geweest. In het boekje stonden de landen omcirkeld waar hij geweest was.

"Begrijp ik nu goed , dat de woorden in uw hoofd zitten, maar dat u ze niet kan zeggen?", vroeg ik.

"Uh, uh, ja", antwoordde hij. En op hetzelfde moment zag ik zijn naam staan. Ik wees 'm aan en toen sprak hij hem zelf uit. Helemaal goed. De ruit was even heel.

Ik denk nog veel aan hem. En aan Lourdes. Ik geeft toe: er valt best wel wat op aan te merken. De protserige souvenirwinkels, strenge processies waar je een beetje bang van wordt en misschien is het allemaal wel een beetje zoet.

Maar uiteindelijk overheerst bij mij de ontroering over dat koninkrijk van onvolmaaktheid. Al die gebroken levens die voor even weer worden gelijmd.

Allemaal door Maria. Ondanks alles ben ik ook haar kind.

Uren later heb ik nog wel waterogen, kippevel

Da's wat die bonte bedevaart aanricht in m'n lijf

Vlagvertoon en marsmuziek, ze wonen niet in mij

En toch denk ik: Maria, wat is dat met Maria

Hoe zit dat met Maria, en met mij

Salve, Salve, Salve regina

In mijzelf zing ik de laatste regel mee. Keihard.

 

Deze column verscheen eerder in Trouw van zaterdag 10 september.

 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube