Als PKN-lid weet je mooi wie je nieuwe voorman is

De hele zondag leefde ik ernaartoe. Af en toe zag ik in een promo op tv een glimp van wat nog komen ging. We zouden erbij zijn - live nog wel - en er werd ons op het hart gedrukt toch vooral te kijken. De dag kroop voorbij en kijken op de klok werd een tweede natuur. Uiteindelijk zat ik op het aangegeven tijdstip op de bank, ik kon niet anders. Ik was klaar voor 'Jacobine op Zondag' met als gast René de Reuver, de nieuwe scriba (landelijk secretaris) van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).

Het programma duurde zesentwintig minuten.

Presentatrice Jacobine Geel opende de uitzending. In haar handen had ze kaartjes met de naam van het programma erop. Ze zei dat het woord 'samen' een grote rol speelde bij de bevestiging van René de Reuver als scriba. Daar kon ik niks op tegen hebben.

Toen kwam de herkenningsmelodie van het programma, een hip en nerveus muziekje. Gelukkig hield het snel op en waren we op de plaats delict, de werkelijk schitterend uitgelichte Sint-Janskerk in Gouda, want daar had de bevestiging plaatsgevonden. Jacobine en René zaten op twee stoelen schuin tegenover elkaar. De nieuwe scriba droeg een donkergrijs pak met een lichtpaarse stropdas en Jacobine was gekleed in een beigekleurig ensemble. Ook droeg ze een vrij grote broche die wel iets weg had van het gouden kalf.

Het galmde nogal in de kerk.

"Wat doen al die mensen daar?", vroeg mijn zoon die naast mij was komen zitten. Hij doelde op het publiek dat aanwezig mocht zijn bij dit gesprek. Links in beeld zat een vrouw in rolstoel. "Krijgen die mensen daarvoor betaald?", wilde mijn zoon weten. Ik had geen idee. Maar een beloning voor deze goedaardige vorm van vrijheidsberoving leek me wel op zijn plaats.

Ze hadden beelden gemaakt van het moment dat De Reuver de gelofte aflegde. Die mochten we zien. De Reuver zat in geknielde houding. Hij droeg een toga met een fel gekleurde stola. Een aantal mensen - onder wie een vrouw - legde hem de hand op en zegende hem. Minder theater dan je bij de wijding van een rooms-katholieke bisschop krijgt voorgeschoteld, maar het ontroerde me.

Eenmaal terug in de kerk, ging het gesprek, enigszins kabbelend, door. De vrouw in de rolstoel liet iets vallen en raapte het weer op. Geel vroeg aan De Reuver wat er door hem heen ging op het moment dat hij die handen op zijn hoofd voelde. "Het is een moment dat je lijfelijk ervaart dat je de zegen van mensen om je heen krijgt en dat je ook iets van de verbintenis met die kerk van alle eeuwen ervaart", zei de scriba. "Het heeft ook even duur nodig." Dat leek me nou een typisch protestantse uitdrukking: duur voelt zwaarder aan dan tijd. Een katholiek zou het waarschijnlijk anders zeggen. Uiteindelijk is het de taal en niet het geloof dat ons van elkaar scheidt.

"Wat lacht die man veel", zei mijn zoon. Ik reageerde niet. Ik had even duur nodig en voelde plotseling een enorme afstand tussen mij en het gesprek daar in de Sint-Janskerk. Vijf eeuwen reformatie drukten op mijn schouders.

Het programma eindigde nogal abrupt. Mijn zoon vond Jacobine op Zondag maar saai. "Nog saaier dan 'Buitenhof'."

Echt spetteren wilde het inderdaad niet. Dat kwam onder meer door Jacobine Geel, die zichzelf en haar vragen zo serieus nam, dat het gesprek nergens loskwam. De Reuver zelf was nog wat voorzichtig op zijn eerste werkdag, en dan zeg je al snel dingen als: "Als je out of the box denkt, ben je al snel daar waar de mensen zijn en kun je ze handen en voeten geven." Of zoiets.

Maar toch: als je als lid van de PKN benieuwd was wie jouw nieuwe voorman is en wat zijn plannen zijn, dan kwam je dat op dat bescheiden tijdstip op de zondag toch maar mooi te weten. En dus boekte de communicatieafdeling van de PKN, op deze twaalfde zondag in het kerkelijk jaar, terwijl tropische buien naar ons land op weg waren en Groot-Brittannië nog niet wist wat het vond, een kleine overwinning op de roomsen.

Je zou de rooms-katholieken van dit land namelijk eenzelfde kennismaking gunnen met Hans van den Hende, dezelfde week gekozen als voorzitter van de Nederlandse bisschoppenconferentie.

Maar dat heeft blijkbaar nog wat tijd nodig.

 

Deze column verscheen eerder in Trouw van zetredag 25 juni 2016.

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube