Ook Koos is geroepen tot het eeuwige leven

In Rome is vorige week een theologisch dispuut ontstaan dat grote gevolgen kan hebben voor mijn gezin.

Paus Franciscus hield voor verzamelde pelgrims een preek over het Rijk der Hemelen, waar de kerk , volgens hem, de kiem en het begin van is: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Hij stelde dat onze verbeelding ontoereikend is om er een voorstelling van te maken, maar zei ervan overtuigd te zijn dat de vervulling van dit mysterie ook van toepassing is op alles wat ons ‘omringt en ontsproten is aan de gedachte en het hart van God’. Dus ook honden en andere kleine huisdieren hebben het eeuwige leven, schreven de Italiaanse kranten de dag erna. Dit werd vervolgens weer bestreden door theologen van Italiaanse universiteiten met hele lange namen. Een nieuw schisma lag op de loer.

Ik moest meteen aan onze kat Koos denken die ons vier jaar geleden is ontvallen. Mijn dochter, toen acht jaar oud, vroeg mij of Koos nu in de hemel was. Dat wist ik niet en dus belde ik een Vaticaanse monseigneur.

Hij oordeelde keihard: voor Koos was het licht definitief uitgegaan. Benedictus XVI had het in 2008 al eens een preek gezegd. ‘Voor andere schepselen (dan mensen) die niet tot de eeuwigheid geroepen zijn betekent  de dood echt het einde.’ Mijn dochter was ontroostbaar en ook met Koos had ik te doen.

Eigenlijk heette hij Dushi en hij had bij een gezin op een flat gewoond. Maar daar ging het niet meer en dus moest hij het huis uit. ‘Je kunt best wel zeggen dat hij een trauma heeft opgelopen’, zei de vrouw van het dierenasiel waar we hem ophaalden.  Of we maar lief voor hem wilde zijn.

Veel contact kreeg ik niet met Koos. Als ik hem buiten op straat tegen kwam en riep, kwam er geen reactie. Ook de naam Dushi deed niks. Hij is altijd een buitenstaander geweest in ons gezin.

Op een gegeven moment ging hij sukkelen met zijn gezondheid. De dierenarts stelde suikerziekte vast. We konden ‘m laten inslapen of hem twee keer per dag insuline gaan geven. We kozen, na grote druk van de kinderen, voor het laatste. Maar nadat de dierenarts ook nog beginnende dementie had vastgesteld ging Koos hard achteruit en besloten we hem toch uit zijn lijden te laten verlossen. (Zou deze actieve euthanasie nog een belemmering kunnen zijn voor Koos zijn intrede in dat Rijk der Hemelen? En hoe zit met het door Gerard Reve gemaakte onderscheid tussen katholieke en niet-katholieke dieren?)

Een week na zijn overlijden werden we gebeld door een zekere mevrouw de Korte van het Uitvaartcentrum voor Huisdieren te Zoetermeer.  Ik wist niet eens dat het bestond. ‘Mag ik u om te beginnen condoleren met het verlies van Koos?’, zei mevrouw de Korte. ‘Misschien een troost voor u: hij ligt er prachtig bij.’

Het was haar ‘droeve plicht’ met ons te overleggen over de crematie van Koos. Er waren drie mogelijkheden: de destructor, crematie met andere dieren samen en dan uitstrooien over de Noordzee of een eigen crematie. Ik had net een erfenis gekregen dus ik riep meteen spontaan: ‘dat gaan we  doen, geeft niet wat het kost’. Wanneer dit alles zou gebeuren wist mevrouw de Korte nog niet, maar we zouden bericht krijgen wanneer we de urn met Koos daarin zouden kunnen ophalen bij de dierenarts.

Twee weken later lag er envelop bij ons in de bus. Aan de poststempel kon ik zien dat hij  uit Zoetermeer kwam. Er zat een kaart in met een tekening van een bos met daarachter een gouden horizon. ‘Op weg naar een plek vol licht en geluk. Koos, 15 maart 2010.’

Ik snelde naar de dierenarts en nam Koos mee onder mijn arm. Dat voelde goed. Op zijn urn stond weer die mooie tekening van het Rijk der Hemelen. Ik zag hem al door dat prachtige bos lopen. Nooit meer op de kattenbak en Whiskas in overvloed.

We zouden hem in de tuin begraven, maar daar is het nooit van gekomen. Hij belandde in de kast tussen de gezelschapsspelen en de niet verstuurde kerstkaarten. Daar staat hij nog altijd. Maar het nieuws uit Rome heeft alles veranderd.

Het is nog wachten op een definitieve pauselijke uitspraak – het beste zou een encycliek zijn- maar als het echt zo is dat Koos theologisch weer tot eeuwig leven geroepen is, gaan we hem alsnog groots begraven. In Zoetermeer met alles erop en eraan.

En dan tot slot het In paradisum. Want dat mag nu ook voor onze Koos gezongen worden. Toch?

 

Verschenen in Trouw van 6 december 20114

 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube