Het Vaticaanse cricket team

‘Hemelse vader, steun ons vandaag bij deze belangrijke wedstrijd en zorg dat wij als een hecht team spelen en daardoor ook betere priesters mogen worden.’ Terwijl de tegenstander aan het inspelen is en de tactiek doorneemt, is het Vaticaanse cricketteam in gebed verzonken.  Ze staan in een kring op het veld samen met hun manager, priester Eammon O’Higgins . Hij stelt voor om nog een Onze Vader te bidden voordat de wedstrijd echt gaat beginnen. ‘We willen laten zien voor wie we deze wedstrijd spelen en we vragen steun aan God’, zal O’Higgins later zeggen. ‘Het is ook een belofte dat we ons uiterste best zullen doen om in deze wedstrijd Hem eer te bewijzen.’

Officieel heten ze de St.Peters Cricket club. Op hun shirt prijkt  de Sint-Pieter en een afbeelding van Maria met kind. Het cricketteam van de paus is ondergebracht bij de Pauselijke Raad  gezegde dat luidt: ‘Als je als eerste wil aankomen, moet je alleen rennen. Als je echt iets wil bereiken, moet je samen spelen’. Ik denk dat het van groot belang is om sport te betrekken bij het    pastorale werk van onze Kerk. Neem nou alleen het enorme succes van de  Wereldkampioenschappen Voetbal.’

Het Vaticaanse team bestaat uit seminaristen en priesters uit landen als India, Pakistan, Sri Lanka en Engeland die allemaal in Romeinse priestercolleges wonen. Manager O’Higgins haalde het  team bij elkaar. ‘Samen met een Engelse priester heb ik een aantal proeftrainingen georganiseerd.  Om eerlijk te zijn : heel veel keus hadden we niet. Maar we hebben toch een aantal uitstekende  batters en bowlers gevonden.’ Hij denkt dat priesters veel van wat ze opsteken bij het sporten, later kunnen inzetten bij hun werk als priester. ‘Je leert wat competitie is, wat het betekent om obstakels te overwinnen en hoe je met anderen moet samenwerken. Ook  wordt je discipline bijgebracht. En misschien nog wel het belangrijkste: je leert om te verliezen’.   

        

Ruim een  half jaar is het Vaticaanse cricketteam nu bij elkaar. Elke woensdag oefenen ze samen op een kortgeknipt grasveld van een Pauselijke Universiteit, vlakbij het Vaticaan. Vorige week speelde het team zijn eerste serieuze testmatch tegen Campanelle, de cricketkampioen van Italië. Ook dit team bestaat ook voor het grootste gedeelte uit inwoners van voormalige Engelse koloniën. Het is even zoeken naar hun thuisbasis, Campanelle Cricketground, het enige cricketveld van Rome, gelegen aan de rand van de stad naast de landingsbaan van een vliegveld. Het beschaafde applaus van de weinige toeschouwers die op de match zijn afgekomen, wordt met enige regelmaat overstemd door een gierend chartervliegtuig. 

In het begin van de wedstrijd heeft het Vaticaanse cricketteam het moeilijk en scoren hun tegenstanders de ene run na de ander. ‘O jee, het gaat niet goed met mijn team’, zegt een Australische vrouw die, gezeten op een campingstoel , vanachter een traliehek de match volgt. ‘Achter welk team God staat? Ik hoorde net een van de Vaticaanse cricketers zeggen dat gezien de reputatie van God als almachtig en rechtvaardig, een gelijkspel het beste zou zijn.

Een andere aandachtige toeschouwer is John McCarthy, ambassadeur van Australië bij het Vaticaan. Hij is de grote animator achter het cricketteam van de paus. ‘We zijn een wereldkerk. Paus Franciscus heeft meermalen gezegd dat hij de randen van de kerk wil opzoeken, bijvoorbeeld de kerk van het Oosten. Heel veel katholieken spelen daar cricket en hier in Rome wonen nogal wat priesterstudenten die hele goede cricketers zijn.’ Toen McCarthy zijn contacten in het Vaticaan benaderde met zijn idee een cricketteam te gaan opzetten, was niet gelijk iedereen enthousiast. ‘Ze vroegen mij wat cricket was? Ze dachten dat ik het over een insect had (‘cricket’ is ook het Engelse woord voor krekel-sf). Je moet niet vergeten dat dit land geobsedeerd is door voetbal.’ Als kleine stimulans bood McCarthy aan dat Australië de uitrusting van de spelers zou betalen. ‘Ik ben er niet zeker van dat God een van deze teams in het bijzonder steunt. Hij zou willen dat het team van Zijn plaatsvervanger op aarde goed kan trainen. En dat gebeurt vandaag.’

Manager O’Higgins wil zijn team geleidelijk beter maken door te oefenen tegen sterke teams. In september gaat het team op tournee door Engeland en zal het, in de schaduw van kathedraal van Canterbury, tegen een Anglicaans team uitkomen. De primaat van de Anglicaanse kerk , aartsbisschop Justin Welby, is dan een van de eregasten. Misschien zorgt cricket dus wel voor een doorbraak in de oecumene. ‘Door sport ontstaan vriendschappen die anders niet zouden ontstaan’, zegt de ambassadeur. ‘Amerika en China zijn ooit nader tot elkaar gekomen door een pingpongwedstrijd.’

Ook speler Ruwen Tharanka uit  Sri Lanka ziet uit naar de confrontatie met zijn collega’s van The Church of England. ‘Verwacht van ons geen wonderen. We kunnen ze wel laten voelen dat ze bij ons horen, dat ze deel uitmaken van onze kerk. Ze moeten weten dat de deur altijd openstaat om terug te komen. Ik heb het gevoel dat God ons als instrument gebruikt om anderen te bekeren.’

Uiteindelijk verliezen de cricketers van de paus nipt. Campanelle scoort acht runs meer. Ambassadeur McCarthy: ‘ Ik hoop dat ze goed gaan spelen. Dat ze laten zien wat voor talent ze hebben, dat ze goede seminaristen zijn en dat de paus trots op ze kan zijn. ‘

Ruwen Tharaka hoopt dat zijn team met Franciscus op de foto mag voordat ze naar Engeland gaan en dat ze dan van de Anglicanen winnen. Steun van de Allerhoogste daarbij is zeker, maar niet onbeperkt. ‘God is rechtvaardig en zal het beste team belonen met de overwinning.’ En dat zouden dus ook de Anglicaanse cricketers kunnen zijn.

 

Dit artikel verscheen eerder in dagblad Trouw

 

 

 

 

 
 

Agenda

De nieuwe paus

'Habemus papam!' schalde er op 13 maart over het majestueuze Sint-Pietersplein in Rome. Paus Franciscus is zijn naam, maar wat weten we nu eigenlijk over de nieuwe opvolger van Petrus?

Lees meer..
Vaticaan op YouTube